A for அருட்பெருங்கோ அண்ணா

அருட்பெருங்கோ அண்ணா அழைத்ததால்,

A for அருட்பெருங்கோ அண்ணா-னு வைச்சாச்சு. :-)

B for நான் அடிக்கடி விசிட் பண்ற இடம் :-)

C for http://c-faq.com/ C language பற்றின பேசிக்(Basic) கேள்விகளுக்கு விடைக் கிடைக்கும்.

G for வேறென்ன‌...

I for காதல் கதைப் படிக்க ;-)

M for இங்கக் கூட வித்தியாசமான கவிதைகள் கிடைக்கும்.

N for இவர் ரொம்ப நல்லவர் , காதல் கவிதை இங்குக் கிடைக்கும் ;-)

O for மாசக் கடைசியில பார்க்க , மீ தி ஃபஸ்ட் போட‌ ;-)

T for நல்லா கவிதை எழுதுவாங்க .

V for காமெடி ஸ்டோரி படிக்க‌ ;-)

W for இதுல போய் தான் ஷாகித் கபூர் பத்தித் தெரிஞ்சிகிட்டேன். ;-) இன்னும் நிறைய தெரிஞ்சிக்கலாம்...!! :-)



நான் அவ்வளவா நெட்ல சர்ஃப் பண்ண மாட்டேன். அதோட, என்ன படிக்கறதா இருந்தாலும், அது என் கைல இருக்கனும். கம்ப்யூட்டர பார்த்துப் படிக்கப் பிடிக்காது(கண்ணுக் கெட்டுப் போயிடும்னு அம்மா சொல்வாங்க‌ :-P). சோ, ஏதோ எனக்குத் தெரிஞ்சத மட்டும் இங்க போட்ருக்கேன். இது உங்களுக்கு உபயோகமா இருக்கா இல்லயானு சொல்லுங்க‌..!! :-) ம்ம்ம் அப்பறம் சில எழுத்துல வெப்சைட்ஸ் தெரியலனு தான் விட்டுட்டேன் நீங்க பாட்டுக்கு உனக்கு A,B,C,D தெரியல-னு நெற்றிக்கண்ணைத் திறந்திடாதீங்க‌..!! ;-)

இதோ நானும் என் பங்குக்கு மூணுபேர மாட்டிவிட்டுட்டேன்..!! :-P

1. ஸ்ரீஅண்ணா
2. M.Saravana kumar
3. naanal

Rule:

1. The Tag name is A for Apple
2. Give preference for regular sites
3. Ignore your own blogs, sites.
4. Tag 3 People.

நன்றி.. நன்றி.. நன்றி..

பரிணாம வளர்ச்சிக்குப்பின் நான்

எல்லார்க்கும் சின்ன வயசில் இருந்தோ, இப்பவுமோ ஏதாவது ஒரு லூசுத்தனமான கெட்டப்பழக்கம் இருக்கும். எனக்கும் அப்படி ஒரு பழக்கம் இருந்தது, அது என்னனா நான் நடந்து வரும்போது அங்க யாரும் இல்லேனா ஓட ஆரம்பிச்சிடுவேன்(பயத்துல இல்ல). இதனால நிறைய முறை அம்மாகிட்ட திட்டு வாங்கிருக்கேன். வேகமா ஓடிவந்து சட்டுனு நிற்கத்தெரியாம சுவர்ல முட்டி நின்னதும் உண்டு. அப்பறம் அண்ணா மேல முட்டி அவன் என் மண்டைல‌ குட்டி நான் அழுததும் உண்டு.

இவ்ளோ நடந்தும் எனக்கு இந்த ஓடற ஆசை மட்டும் விடவே இல்ல. நான் காலேஜ் படிக்கும்போதும் அது என்ன தொடர்ந்துதுனா பார்த்துக்கோங்களேன். நான் காலேஜ், ஹாஸ்டல்‍ல தங்கிதான் படிச்சேன். எங்க ஹாஸ்டலும் காலேஜ் காம்பவுண்ட்குள்ள தான் இருக்கு,சோ நாங்க என்னச் சேட்டை பண்ணாலும் அது காலேஜ் வரைப் போகும். நான் 2-year படிக்கும் போது ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை, மதிய சாப்பாட்டை முடிச்சிட்டு, நல்லா தூங்கலாம்னு ப்ளேன் பண்ணிக்கிட்டு இருந்த என்ன, என் ஃப்ரண்டு "வாடி கொஞ்ச நேரம் ground- ல போய் உட்கார்ந்துட்டு வரலாம்"-னு சொன்னா. அங்க stone bench-இருக்கும். அதோட வேப்பமரத்து காத்து வேற இன்னும் நல்லாவே தூக்கம் வரும்னு நானும் நம்பிப்போனேன்.

மாடி இறங்கினதுமே "நீ போயிட்டு இருடி, நான் இங்க ஒரு ஃப்ரண்ட பார்த்துட்டு வரேன்"-னு சொல்லிட்டு போயிட்டா. சரி நமக்கும் ஒரு தொல்லை விட்டுதுன்னு "யாரை நம்பி நான் பிறந்தேன் போங்கடா போங்க"ன்னு பாடிகிட்டே வந்தேன். அப்பத்தான் அதை கவனிச்சேன் ground-ல ஒரு ஈ, காக்கா இல்ல(பின்ன பேய்,பிசாசு மட்டும் முழிச்சிருக்கர மொட்டை வெயில்ல போனா அப்படித்தான் இருக்கும்). உடனே என் உள்ள இருந்த பி.டி.உஷா முழிச்சிகிட்டா.ஒரு முறை சுத்திப்பார்த்து கன்ஃபார்ம் பண்ணின்டு ஓட ஆரம்பிச்சேன், அவ்ளோ நேரம் அந்த பிசாசு எங்க இருந்ததுனு தெரியல, நான் ஓடும் போதா அது வரனும் :-(

அது என்னன்னு கேட்கறீங்களா?? அது ஒரு பெரிய்ய்ய்ய எலி. அச்சச்சோ அதை எங்கயாவது மிதிச்சிவெச்சி, அது மேனகா காந்தி கிட்டப்போய் கம்ப்ளெயிண்ட் பண்ணிட்டா என்ன பண்றதுன்னு?? எனக்கு ஒரே பயம். நான் எலிக்கு பயந்தேன்னு நினைச்சீங்களா அதான் இல்ல(அப்ப்ப்பா ஒருவழியா நம்பவெச்சாச்சு). பயத்துல பக்கத்துல இருந்த பென்ச்-ல வேகமா உட்காரப்போனேன், என் வேகத்துக்கு இந்த மூளைல உட்கார டிரைப் பண்ணி, அடுத்த மூளைல தான் இடம் கிடைச்சது. அப்பத்தான் அந்த அதி முக்கியமான, என் வாழ்க்கையையே புரட்டிப்போட்ட, என் ஓட்டத்தை நிறுத்திய, ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்தது. அதுவேற ஒன்னும் இல்லீங்க அப்போதான் அங்க எங்க வார்டன் நின்னதையே நான் கவனிச்சேன். அவங்க மூஞ்சி அப்படியே மிளகாய் பழத்த வச்சி தேச்ச மாதிரி பயங்கரமா துடிச்சிகிட்டு இருந்தது.
"என்ன ஆச்சு எதுக்கு இப்ப அவ்ளோ வேகமா ஆள் வரது கூட தெரியாம ஓடின??",இப்படி ஒரு கேள்வி அது என்னப் பார்த்துக் கேட்டவுடனே, நான் என் சக்தியெல்லாம் ஒன்னுதிரட்டி மூச்சு வாங்க சொன்னேன் பாருங்க ஒரு பதில்,

"மேடம் அங்க முயல்"

"என்னது முயலா??"- னு அப்ப வாய பொளந்தது ஒருமாதிரியா என்ன பார்த்தது தான். நான் காலேஜ் முடிச்சி வெளியில வர வரைக்கும் அது அந்த பார்வைய மாத்தவே இல்லயே. இவ்ளோ பெரிய அவமானத்துக்குப் பிறகும் நீ ஓடனுமா??னு நான் என்னையே கேட்டுக்கிட்டு, எனக்குள்ள இருக்கற பி.டி. உஷா‍-வ தூங்க வெச்சிட்டேங்க‌..!! :-(

பி.கு: சரி தலைப்புக்கும் எழுதி இருக்கறதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்னு கேட்கறீங்களா??வால சுருட்டி வெச்சிகிட்டேன்-கறத இன்னும் டீசன்டா எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல‌...!! ;-)

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-3

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-1

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-2

காதல சொல்றது எந்த அளவு கஷ்டமோ, அதே அளவு கஷ்டம் ஒரு பெண் தன் காதல தன் காதால கேட்கறதும் தான்னு யாரோ சொன்னது ஏனோ அவளுக்கு இன்று புரிந்தது. எவ்வளவு தான் அவன் தெரிந்தவன், பிடித்தவனாக இருந்தாலும் அவன் காதல் சொல்ல வரும் போது பெண்ணுக்கு ஒருவித பயம், நடுக்கம், நாணம் வந்து கொல்லதான் செய்யும். அவள் முதன்முதலாக ஏதேதோ உணர்வுகளால் ஆட்கொள்ளப்பட்டாள்.


"என்ன சொல்ற நீ??"



" நிஜம்மாவே புரியலியா, இல்ல சும்மா கேட்கறியா??"



" நல்லா தானே இருந்த. இப்போ என்ன திடீர்னு??"



" முன்னமே சொல்லிருப்பேன். நமக்கு பரிட்சை இருந்ததால சொல்லல."



"நீ இப்படி பேசறதா இருந்தா நான் உன் வீட்டுக்கே வர மாட்டேன் போ..!! " எனத் திரும்பினாள்.



"ஹே...!! அம்மா பார்த்துட்டாங்க நம்மள. பேசாம வா..!! "-கிட்டதட்ட அவளை இழுத்துக்கொண்டு போனான்.



"எப்படிமா இருக்க?? அம்மா அப்பா எல்லாம் எப்படி இருக்காங்க‌??"



"நல்லா இருக்கேன் ஆன்ட்டி. ம்ம் அவங்களும் நல்லா இருக்காங்க‌. நீங்க எப்படி இருக்கீங்க??"



"ம்ம் நல்லா இருக்கேன்மா. ஏன் எங்களை எல்லாம் மறந்துட்டியா ஆளையே காணோம்??"



"அப்படியெல்லாம் இல்லை ஆன்ட்டி enterence class இருந்ததால எங்கேயும் போக முடியல."


"ம்ம்ம் அரவிந்த் என்ன சொல்றான்??".



அவளுக்கு ஒரு நிமிடம் கண்ணை இருட்டிக்கொண்டு வந்தது.
'நாம பேசினது ஆன்ட்டிக்கு தெரிஞ்சிருக்குமோ?? அச்சச்சோ போச்சு அம்மாக்கிட்ட சொல்ல போறாங்க. அம்மா என்னைத் திட்டப் போறாங்க'.
கொஞ்சம் தெளிவுக்கு வந்தவளாய், 'என்னை ஏன் திட்டனும்?? என் மேல என்னத் தப்பு?? செஞ்சதெல்லாம் அவன். அம்மா கேட்டா நடந்தத அப்படியே சொல்லிடணும்' என்ற முடிவுக்கு வந்தாள்.



'ஆனா இப்ப ஆன்ட்டி கிட்ட என்ன சொல்றது??' என யோசித்தாள். அதற்குள் அவரே, "என்னமா இப்படி யோசிக்கற?? Enterence class பத்தி உன் கிட்ட அரவிந்த் ஒன்னுமே சொல்லலியா??" என்ற போதுதான் அவளுக்கு மூச்சே வந்தது.


"இல்ல ஆன்ட்டி ஒன்னும் சொல்லல‌".


"ம்ம்ம் சரி நீங்க பேசிட்டு இருங்க. நான் சாப்பிட ஏதாவது கொண்டுவரேன்."

இதுவரை எவ்வளவோ நாட்கள் அரவிந்தோடு தனியாக உட்கார்ந்து பேசியிருக்கிறாள்,ஊர் சுற்றியிருக்கிறாள். ஆனால், அப்போதெல்லாம் தோண்றாத ஒரு பய உணர்ச்சி இப்போது அவளுக்குத் தோண்றியது.



'பேசாமல் ஆன்ட்டியோட கிச்சன்ல போய் பேசிட்டு இருக்கலாமா??'-என்று அவள் யோசிப்பதற்குள் அவன் அம்மா இரண்டு டம்ளரில் பாலோடு வந்துவிட அந்த எண்ணத்தைக் கைவிட்டாள்.



"ரெண்டு பேரும் எடுத்துக்கோங்க‌" சொல்லிவிட்டு தள்ளி நின்றார், இல்லை என்றால் அவன் அடுத்து சொன்ன வார்த்தைக்கு அங்கு ஒரு பூகம்பமே வெடித்திருக்கும்.

பாலைக் குடிக்க‌லாமா வேண்டாமா என் யோசித்துக் கொண்டிருந்தவளிடம்,

"என்ன யோசிக்கற ரெண்டு டம்ளர்ல குடுத்துட்டாங்களேன்னா?? அம்மாக்குத் தெரியாதில்ல அதான் கொஞ்சம் அட்ஜெஸ் பண்ணிக்கோ",


என்று சிரித்தவனை முதல்முதலாக வெறுத்தாள். அது தான் அவனைப் பார்த்த கடைசி நாளாக அவள் நினைவில் இருப்பது. அதற்குப்பின், அவர்கள் வீடு மாற்றி போகும் போதோ, 'அவர்களின் புது வீட்டை பார்த்துவரலாம் வா', என அம்மா அழைத்த போதோ அவள் செல்லவில்லை. அதன் பிறகு இன்று தான் பார்த்தாள் அதுவும் தமிழால்,



"என்னடீ இன்னும் அந்த மெரூன் ஷர்ட்காரன தான் நினைச்சிகிட்டு இருக்கியா?", என்றவளை முறைத்தாள். பதில் எதுவும் பேசாததால் தமிழே, "ஏய் என்னடீ ஆச்சு உனக்கு?? உடம்பேதும் சரி இல்லயா?? காலைல கூட நல்லா தானே டீ இருந்த. இப்போ ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்க?? ஒருவேள என்னைக்கும் இல்லாம, இன்னைக்கு சீக்கரம் எழுந்ததனால இருக்குமோ..!!", கால நேரம் தெரியாமல் அவள் வேறு கிண்டலடித்தாள்.

"ஒன்னும் இல்ல", இவ்வளவு சின்ன பதிலை அவள் எதிர்ப்பார்க்கவில்லை. சாதாரணமாக தமிழ் பேசினாலே வார்த்தைக்கு வார்த்தைக் கிண்டலடிப்பவளா, இன்று இப்படி தான் கிண்டல் செய்தும் ஒன்றும் சொல்லாமல் இருக்கிறாள் என தமிழுக்கு ஆச்சர்யம்.

'எப்படியும் இப்போது கேட்டால் சொல்லமாட்டாள். ரூமுக்கு போனதும் கேட்டுக்கலாம்', என்ற முடிவுக்கு வந்தவளாய் அவள் இடத்தை விட்டு நகர்ந்தாள்.

-வருவாள்.

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-4

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-5

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-6

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-7

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-2

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-1

'சில சமயங்களில் வாழ்வில் சில விஷயங்கள் நடக்காமல் இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் எனத் தோன்றும். ஆனால் வாழ்க்கை நாம் நினைச்சபடியோ, நினைக்காதபடியோ, எப்படியோ மாறிகிட்டேதான் இருக்கு. ஏற்ற, இறக்கங்கள், இன்ப, துன்பங்கள் நிறைந்ததுதான் வாழ்க்கை'.


'ஆனா இது இன்பமா??துன்பமா??-னு எனக்கே தெரியலியே . ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படியாகுது?? 'என்னக் கொடுமை சார் இதுன்னு' பிரேம்ஜி சொல்ற மாதிரி நான் சொல்ற காலமும் வந்திடிச்சா?? ச்சே என்னது இது தனியா பேச ஆரம்பிச்சுட்டேன்??. எல்லாம் அவனால இல்ல இல்ல இந்த தமிழால அவ மட்டும் அந்த மெரூன் கலர் ஷர்ட்-காரன காட்டாம இருந்திருந்தா இப்போ நான் இப்படி தனியா உட்கார்ந்து புலம்பாம இருந்திருப்பேன். இத்தனை வருஷம் கழிச்சு அவனைப் பார்த்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இருந்திருக்காது. ரெண்டு முறை அந்த டீம் லீட் வேற பார்த்துட்டு போயிடிச்சி.இன்னும் எவ்ளோ நேரம் தான் அதையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பது'. கஷ்டபட்டு மனதை வேலை செய்ய திருப்பினாள்.


மனம் ஒரு குரங்கு என்பது சரியாக தான் இருந்தது. கொஞ்ச நேரத்தில் தானாக அவன் நினைவு வந்து அவளை ஆட்கொண்டது. 'அவன் என்னைப் பார்த்திருப்பானா??ஒருவேளை பார்த்திருந்தா அவனும் என்னை மாதிரி இப்படி யோசிச்சுகிட்டு இருப்பானோ?? இல்லை பார்த்திருக்க மாட்டான். பார்த்திருந்தா இப்படி பேசாமலா போயிருப்பான்?? இல்ல என்ன மறந்திருப்பானோ??'.அவன் மறந்திருப்பானோ என அவள் எண்ணும்போதே ஏனோ அழுகை வந்தது.


ஏன் அவனைப் பற்றி நினைத்தோம் எனத் தன்னையே அவள் நொந்துக்கொண்டாள்.இவள் இப்படியெல்லாம் அவனைப் பற்றி யோசிப்பாள் என ஒரு 5 வருடத்திற்கு முன் யாராவது அவளிடம் சொல்லியிருந்தால் அவள் நிச்சயம் நம்பியிருக்கமாட்டாள்.


சமூகம் மிகவும் வித்தியாசமானது. அதுவும் காத‌லைப் ப‌ற்றின‌ ச‌மூக‌த்தின் பார்வை விசித்திர‌மான‌து. பள்ளிப்ப‌ருவ‌த்தில் காத‌ல் என்றால் 'மொளைச்சு மூணு இலை விட‌ல‌ அதுக்குல்ல‌ காத‌லா??'-ன்னும், க‌ல்லூரி ப‌ருவ‌த்தில் காத‌ல் என்றால் 'ப‌டிக்க‌ற‌ வ‌ய‌சில் காத‌லா??'- ன்னும், வேலைக் கிடைத்த பிற‌கு காத‌ல் என்றால் 'ச‌ம்பாதிக்கிற‌ திமிரு' என‌ சொல்லும். 30-40 ல் காத‌ல் என்றால் 'இந்த‌ வ‌ய‌தில் என்ன‌ காத‌ல்??' என‌க்கேட்கும். இதை எல்லாத்த‌யும் அன்னைக்கு யோசிச்சு தான் முடிவெடுத்தேன் என‌ சொல்ல‌ முடியாது.அதே மாதிரி நான் சரியான முடிவு தான் எடுத்தேன்னும் என்னால சொல்ல முடியாது. ஆனா தப்பான முடிவு எடுக்கலன்னு மட்டும் என்னால உறுதியா சொல்ல முடியும். ஏன்னா எதையும் ஆராய்ந்து பார்த்து முடிவெடுக்கற வயசு அப்போ எனக்கும் இல்ல அவனுக்கும் இல்ல‌'.

************************************************

"ஹாய் மது என்ன அதிசயமா ground பக்கம் வந்திருக்க‌??".

"ஹாய் அரவிந்த்.உன்ன பார்க்கத் தான் exam முடிஞ்சப்பறம் ஆளையே காணோம். அதான் ஊர்ல தான் இருக்கியான்னு பார்த்துட்டு போக வந்தேன். அப்படியே மஞ்சுவையும் பார்த்துட்டு போலாமேன்னு" .


"அதானே பார்த்தேன். நீ என்னமோ அதிசயமா என்ன பார்க்க வந்திட்டியோன்னு நினைச்சிட்டேன்".


"ஹேய் உன்னையும் தான் பார்க்க வந்தேன். சரி உன் enterence class எல்லாம் எப்படி போகுது??".


அவர்களின் பேச்சு படிப்புப் பக்கம் திரும்பியது. இங்கு அவர்களின் என்று சொல்வதை விட அவளின் என்று சொல்வது தான் சரியாக இருக்கும். ஏனென்றால் அவள் பேசுகிறாள் என்பதற்காக தலையாட்டினானே தவிர அவன் மனதில் வேறு எண்ணங்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது‌.


அரவிந்தும், மதுவும் நண்பர்கள். இருவருமே நன்றாக படிப்பவர்கள். அப்பொழுதுதான் அவர்களின் உயர்நிலைத் தேர்வை எழுதிவிட்டு தேர்வு முடிவுகளுக்காக காத்திருந்தார்கள். இரண்டு வீட்டிலுமே நல்ல எதிர்பார்ப்பு இருந்தது.அது இருவருக்குமே தெரிந்திருந்தது. ஆனாலும் இதைவிட நல்ல சந்தர்பம் இனி அமையாது என்று அரவிந்த் நினைத்தான். ஏனெனில் அவனுக்கு எந்த கல்லூரியில் இடம் கிடைக்கிறதோ அங்கேயே குடியேறுவதென அவன் வீட்டில் முடிவு செய்திருந்தனர்.

"ம்ம்ம் அப்பறம்..!!"

"என்ன அப்பறம்?? நான் பேசி முடிச்சு ரொம்ப நேரம் ஆச்சு. நீ தான் ஒன்னும் பேசாம, நான் பேசினதையும் கவனிக்காம எங்கயோ பார்த்துகிட்டு வர. என்ன ஆச்சு உனக்கு??"

"ஒன்னும் இல்ல. சொல்லு எப்ப எங்க வீட்டுக்கு வர‌??"

"லூசா நீ?? இப்ப உங்க வீட்டுக்கு தானே வந்துகிட்டு இருக்கேன் அப்பறம் என்ன‌??"

"நான் நீ இப்போ வரத கேட்கல. இதே மாதிரி ஆனா உன் பொட்டி, படுக்கையோட, என் மனைவியா எப்போ என் வீட்டுக்கு வர சொல்லு..!! ".

அவளுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை, அவள் இதயத்துடிப்பு இந்த அளவு வேகமாக இதுவரைத் துடித்ததில்லை என்பதைத்தவிர‌.


-வருவாள்.

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-3

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-4

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-5

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-6

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-7

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-1

"ஏய் எழுந்திருடீ மணி ஏழாகுது. இன்னைக்கு வெள்ளிக்கிழமை வேற கோவிலுக்குப் போகனும். அம்மா நேற்றிலிருந்து நாலுமுறை கால் பண்ணிட்டாங்க‌, ஆடி வெள்ளி கோவிலுக்குப் போ-னு. நீ என்னடானா இன்னும் தூங்கற‌" தமிழ் கத்தியதில் வேறு யாராக இருந்தாலும் எழுந்திருப்பார்கள், ஆனால் மது புரண்டு படுத்தாளே தவிர எழவில்லை. இது அவளுக்கு பழக்கப்பட்ட ஒன்றுதான், தினமும் அவளை எழுப்புவது தமிழ் தான். இது இன்று நேற்றல்ல கடந்த 5 வருடமாக, என்று அவளை முதன்முதல் சந்தித்தாளோ அன்றிலிருந்து.

தமிழும், மதுவும் கல்லூரி தோழிகள். தமிழ் தனது பள்ளிக்கல்வியை அவள் கிராம பள்ளிக்கூடத்தில் முடித்து முதன்முதலாக நகரத்தில் காலெடுத்து வைத்தது அவளின் கனவான பொறியியல் படிப்பிற்காக தான். மது திருச்சியில் உள்ள தனியார் பள்ளி ஒன்றில் அவளுடைய மேல்நிலை வகுப்பை முடித்து அவளும் அதே கல்லூரியில் சேர்ந்தாள். அந்த கல்லூரியில் அவர்களின் முதல் சந்திப்பே சுவாரசியமானது. முதன்முதலில் வீட்டைப் பிரிந்த சோகத்தில் மது அழ அன்று அவளைத் தேற்ற வந்தவள் தான் தமிழ். நகர சூழலில் வளர்ந்த மதுவிற்கும், தமிழுக்கும் நிறைய கருத்து வேறுபாடுகள் வந்தாலும் அவை அனைத்தும் புது ஆற்றுவெள்ளம் பழைய அழுக்குகளை அடித்துச் செல்வது போல் தமிழின் பொறுமையாலும், அன்பாலும் அடித்துச் செல்லப்பட்டன‌. இப்படியே 4 வருட படிப்பையும் முடித்து கேம்பஸில் தேறி இதோ நல்ல கம்பெனியில் வேலையும் சேர்ந்தாயிற்று. ஆனாலும் மதுவிற்கு எல்லாமே தமிழ் தான். இப்படி சோம்பேறி தனமாக அவள் இருக்கும் போது, சரியாக சாப்பிடாத போது, அவளுக்கு வரும் சின்ன சின்ன பிரச்சனைகளை தீர்க்கும் பொழுதும் தமிழ் நட்பு என்பதையும் தாண்டி மதுவுக்கு தாயாக தெரிவாள்.

இன்றும் அப்படிதான் ஆடி வெள்ளி கோவிலுக்கு போக வேண்டும் என்று அவளுக்கு தமிழ் ஒரு பத்து முறை மதுவின் அம்மா ஒரு நாலு முறை ஞாபகப்படுத்தியும் தூங்கும் அவளை என்ன செய்ய?
"ஹே மது எழுந்திருடீ மணியாச்சு ஆஃபிஸ்‍ ல வேலை வேற நிறைய இருக்கு சீக்கிரம் போகனும்" கொஞ்சம் விட்டிருந்தால் அழுதிருப்பாள் நல்லவேளை அதற்குள் மது எழுந்துவிட்டிருந்தாள்.

"மேடம் சீக்கிரம் கிளம்புங்க கோவிலுக்கு போகனும்".

"அய்யோ சரிடீ இதயே நீ எத்தன தடவ தான் சொல்லுவ‌??" தமிழ் முறைத்தாள்.

"சரி சரி கிளம்பறேன் முறைக்காத‌".

"இந்த பிள்ளையார் கோவிலுக்கு தான் அவ்ளோ அவசரமா என்ன கிளப்பினியா??".

மது கேட்ட கேள்வி அவளை எரிச்சலூட்டியது இருந்தும் பேசாமல் வந்தாள் மது எப்பவுமே இப்படித்தான் என்பது அவளுக்கு தெரியும்.

"ஏன்டீ உன்ன பார்த்தா ஒரு எம்.என்.சி-ல வொர்க் பண்ற மாதிரியா இருக்கு??"

மது இப்படி திடீரென கேட்டதும் தமிழுக்கு புரியவில்லை. ஏற்கனவே தமிழுக்கு தான் கிராமத்தில் பிற‌ந்து,வளர்ந்தவள் என்பதால், அவர்களுக்கே உரிய கூச்சமும், தாழ்வு மனப்பான்மையும் அதிகம். இதில் இவள் வேறு இப்படி கேட்டதால் கொஞ்சம் பதறி தான் போனாள். இருந்தாலும் எதற்கு அப்படி சொன்னாள் என்றறிய, "ஏன்டீ என்ன ஆச்சு??" என்றாள்.

" மாரியாத்தா கோவில்ல கூழு ஊத்த போறவ மாதிரி அதென்ன டீ அவ்ளோ குங்குமம்?? இப்படியே ஆஃபிஸ் வர போறியா??" என்றாள். கொஞ்சம் சிரித்தவள் " தொடைச்சு தான் விடேன்" என்றாள். மது துடைத்துவிட்டு கொண்டிருந்தாள் " ஹே!! அங்க பாரேன்" தமிழ் தான் கத்தினாள். அங்கே ஒரு மெரூன் கலர் ஷர்ட் போட்ட ஒருவன் நின்றுகொண்டிருந்தான். 'இவன் யார்?? தெரிந்த முகமாகவே இல்லயே?! இவள் இப்படி ஒருவனை இதுவரை காட்டியதே இல்லயே'. மதுவின் குழப்பம் தான் அதிகமாகியது. ஆனால் தமிழ் எதையும் கண்டுகொண்டதாகவே தெரியவில்லை. அவள் சொல்வதாகவும் இல்லை. இவளே கேட்டாள் "ஏய் எதுக்கு டீ கத்தின??"

"அவன் மெரூன் கலர் ஷர்ட் போட்டுருக்கான் டீ"

"அதுக்கென்ன இப்போ?? "

"உனக்கு தான் மெரூன் கலர் ஷர்ட்னா ரொம்ப பிடிக்குமே!!!"

அவளைக் கொல்லவேண்டும் போல் இருந்தது "ஹே லூஸ்..!! இதுக்குதான் அப்படி கத்தினீயா?? " என்றாள் கோபத்தை அடக்கியபடி அடுத்து நடக்கப்போவது தெரியாமல்.


-வருவாள்.

பி.கு: இது 110% கற்பனைக் கதை. :-)

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-2


காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-3

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-4

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-5

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-6

காதல் சொல்ல வார்த்தை வேண்டுமா??-7




உன்னைத் தேடும் கண்கள்

நெற்றிக்கு வைக்க
வேண்டிய பொட்டை
நெஞ்சுக்கு
வைக்கும் பொழுது

ஓர வகிடை மாற்றி
நேர் வகிடு
எடுக்கும் பொழுது

மயில் கோலம்
போட நினைத்து
மறந்து வெறும்
புள்ளிகளோடு
எழும் பொழுது

என் பெயர் சொல்லி
தோழி அழைக்கும்
போதெல்லாம்
நீ அழைத்ததாக‌
மகிழ்ந்த பொழுது

தண்ணீருக்காக
ஆற்றங்கரைக்கு சென்று
வெற்றுக் குடத்தோடு
வீடு திரும்பும்
பொழுதுகளில் எல்லாம்

ஏனோ
உன்னைத் தேடும்
என் கண்கள்

விசித்திரம்

பேசும் மடந்தையை
பேசா மடந்தையாக்கிய
விசித்திர
விக்ரமாதித்யன்
நீ...!!

உன் கண்கள் இரண்டால்...

கண்கள் இரண்டால் உன் கண்கள் இரண்டால்
எனை கட்டி இழுத்தாய் இழுத்தாய் போதாதென
சின்ன சிரிப்பில் ஒரு கள்ள சிரிப்பில்
எனை தள்ளிவிட்டு தள்ளிவிட்டு ஓடி மறைந்தாய்

பேச எண்ணி சில நாள்
அருகில் வருவேன்
பின்பு பார்வை போதும் என நான்
நினைப்பேன் நகர்வேன் ஏமாற்றி

கண்கள் எழுதும் இரு கண்கள் எழுதும்
ஒரு வண்ண கவிதை காதல் தானா
ஒரு வார்த்தை இல்லயே இதில் ஓசை இல்லயே
இதை இருளிலும் படித்திட முடிகிறதே

இரவும் அல்லாத பகலும் அல்லாத
பொழுதுகள் உன்னோடு கழியுமா
தொடவும் கூடாத படவும் கூடாத
இடைவெளி அப்போது குறையுமா

மடியினில் சாய்ந்திட துடிக்குதே
மறுபுறம் நாணமும் தடுக்குதே
இதுவரை யாரிடமும் சொல்லாத கதை

கண்கள் இரண்டால் உன் கண்கள் இரண்டால்
எனை கட்டி இழுத்தாய் இழுத்தாய் போதாதென
சின்ன சிரிப்பில் ஒரு கள்ள சிரிப்பில்
எனை தள்ளிவிட்டு தள்ளிவிட்டு ஓடி மறைந்தாய்

கறைகள் அண்டாத காற்றும் தீண்டாத‌

மனதுக்குள் எப்போது நுழைந்திட்டாய்
உடலும் அல்லாத உருவம் கொள்ளாத‌

கடவுளை போல் வந்து கலந்திட்டாய்

உன்னை இன்றி வேறோர் நினைவில்லை

இனி இந்த ஊணுயிர் எனதில்லை
தடையில்லை சாவிலுமே உன்னோடு வாழ‌

கண்கள் இரண்டால் உன் கண்கள் இரண்டால்
எனை கட்டி இழுத்தாய் இழுத்தாய் போதாதென
சின்ன சிரிப்பில் ஒரு கள்ள சிரிப்பில்
எனை தள்ளிவிட்டு தள்ளிவிட்டு ஓடி மறைந்தாய்

பேச எண்ணி சில நாள்
அருகில் வருவேன்
பின்பு பார்வை போதும் என நான்
நினைப்பேன் நகர்வேன் ஏமாற்றி

கண்கள் எழுதும் இரு கண்கள் எழுதும்
ஒரு வண்ண கவிதை காதல் தானா
ஒரு வார்த்தை இல்லயே இதில் ஓசை இல்லயே
இதை இருளிலும் படித்திட முடிகிறதே

ரோஜா

காதலின் வெற்றிக்கு
பூமாலை....!!
தோல்வியின் தோள்களுக்கு
மலர் வளையம்..!!

திண்ணை

என்னையும் ஒரு ஆளா மதித்து இந்த தொடர் விளையாட்டுக்கு அழைத்த ஸ்ரீ அண்ணாவிற்கு நன்றி. திண்ணையை பற்றி எழுதனும் ஆனா உண்மையா எங்க வீட்ல திண்ணை இல்ல ஏன்னா நான் பிறந்தது,வளர்ந்தது,படிச்சது எல்லாம் வெவ்வேறு இடங்களில் கிட்டதட்ட நாடோடி மாதிரி.அடிக்கடி வீடு மாற்ற வேண்டிய நிர்பந்தம்,அதுமட்டுமில்லாமல் நாங்க இருந்ததெல்லாம் நகர்புறம் என்பதால் திண்ணையோடு வீடு கிடைக்கல. ஏன்னா அந்த திண்ணையையும் ஒரு அறையாக மாற்றி வாடகைக்குவிட்டிருந்தார்கள்.

அப்போ எப்படி திண்ணையை பற்றி எழுதறதுன்னு யோசிச்சிகிட்டு இருந்த போதுதான் ஞாபகம் வந்தது என்னனா எல்லா தமிழ்,தெலுங்கு மற்றும் சில கிராமத்து கதை சொல்ற மொழி படங்கள்ள வர மாதிரி ஹீரோயின்(?!) சிட்டி-ல இருப்பா ஆனா அவ பாட்டி வீடு கிராமத்துல இருக்கும். அவ எதாவது விடுமுறைனா அந்த கிராமத்துக்கு போயிடுவா.இப்ப புரிந்ததா நான் என்ன சொல்லவரேன்னு?? கரெக்ட் அந்த ஹீரோயின் மாதிரி தான் நானும் லீவ்-னா பாட்டி வீட்டுக்கு போயிடுவேன்.

அது ஒரு அழகான ஓட்டு வீடு,வாசல ஒட்டி ரெண்டு பெரிய திண்ணை. ஊருக்கு போனா அந்த திண்ணைதான் எங்க(என் அண்ணாவுக்கும்) உலகம். ஒரு திண்ணைல ஏரோப்ளேன் தாயக்கட்டம் இருக்கும் அது எப்படி விளையாடுறதுன்னு எனக்கு இன்னைக்கு வரைக்கும் தெரியாது.நான் அப்போ சின்ன பொண்ணுங்கறதால அம்மா எனக்காக விளையாடுவாங்க. ஆனா அண்ணா காய வெட்டணும்னு மட்டும் எனக்கு தெரியும். அவன் காய வெட்டிட்டு என்னோடத வேகமா உள்ள கொண்டு போயிடுவேன். என் காய அவன் வெட்டிட கூடாதில்ல அதுக்காக. அதையும் மீறி அவன் வெட்டினா ஒன்னு சண்டை நடக்கும்(எனக்கும்,அவனுக்கும் தான்) இல்ல ஆட்டத்த களைச்சிட்டு ஓடிடுவேன். அவன் பாவம் அழுவான் இல்ல தாத்தாகிட்ட சொல்லுவான். தாத்தாகிட்ட சொன்னா ரெண்டு பேருக்கும் சமமான தண்டனை அதாவது திண்ணைல ஏறி 4 தோப்புக்கரணம் போடனும். அதுக்கு பயந்து அவன் சொல்லமாட்டான்.அதேமாதிரி என் அம்மா, பெரியம்மா'ஸ், சித்தி, மாமா'ஸ்(கொஞ்சம் பெரிய்ய்ய்ய குடும்பம் தான்) எல்லாரையும் வளர்த்தது அந்த திண்ணை தான். அவங்கள்ளாம் சின்னவங்களா இருக்கும்போது அந்த திண்ணைல எல்லாரையும் உட்கார வெச்சிட்டு பாட்டி சமைக்க போயிடுவாங்களாம். ஆனா இவங்க எல்லாம் ரொம்ப சமர்த்தா அந்த திண்ணைல உட்கார்ந்து போறவங்க வரவங்கள வேடிக்கைப் பார்த்துகிட்டு இருப்பாங்களாம். தூங்கும் போதும் அந்த திண்ணைல படுத்து தூங்குவாங்களாம் தூக்கத்துல புரண்டு விழுந்தா மறுபடியும் ஏறி கடைசியா போய்(திண்ணையின் இன்னொரு ஓரத்தில்)படுத்துப்பாங்களாம். இப்படியே ஒருத்தரொருத்தரா விழுந்து எழுந்து போய் படுத்து காலைல எழுந்திரிக்கும்போது பார்த்தா அவங்க படுத்த இடம் ஒன்னும் எழற இடம் ஒன்னுமா இருக்குமாம். இப்படி நிறைய சம்பவங்கள் பாட்டி சொல்வாங்க.

இதே அளவு நெருக்கம் எனக்கும்,திண்ணைக்கும் உண்டு. நிலா இரவில் பாட்டி கதை சொல்லி சாதம் ஊட்ட கால் நீட்டி நான் கேட்டதும் அந்த திண்ணையில் தான். அம்மா திட்டினா காலிடுக்கில் முகம் புதைத்து அழுத்தும் அந்த திண்ணையில் தான். அண்ணா கூட சண்டை போட்டு கோபத்துல சாப்பிடாம நான் உடகார்ந்திருந்ததும் அந்த திண்ணையில் தான். கோலம் போட,பூ கட்ட நான் கத்துக்க இடம் கொடுத்ததும் அந்த திண்ணைதான். மழை பெய்யும் போது வசதியா ஏறி நின்னுகிட்டு காலை மட்டும் மழைல நனைத்து திண்ணை முழுதும் நடந்து, அதை நனைத்ததற்காக அடி வாங்கியதும் அந்த திண்ணையில் தான். நான் நானாகியதும் அந்த திண்ணையில் தான். சிலநாள் நான் ஒதுங்க பலநாள் இடம் கொடுத்ததும் அந்த திண்ணை தான்."நான் திண்ணைய புடிச்சி நடந்த போது நீ என்னய புடிச்சி நடந்தவ"-னு என் அண்ணன் திமிரா சொல்லிக்க காரணமா இருக்கறதும் அந்த திண்ணை தான்.

"என்னோட சந்தோஷம், துக்கம் ரெண்டையுமே இந்த வீடு பார்த்திருக்கு" அப்படின்னு காக்க காக்க படத்துல ஜோதிகா சூர்யா கிட்ட ஒரு வீட்ட காண்பிச்சு சொல்வாங்களே அதேமாதிரி நாளைக்கு என் ஆத்துக்கார(கணவர்) கூட்டிட்டு போய் நான் அந்த திண்ணைய காண்பிச்சாக்கூட ஆச்சர்யப்பட்றத்துக்கில்ல. ஏன்னா அந்த அளவு இந்த திண்ணை என் வாழ்க்கைல ஒரு அங்கமாவே இருந்திருக்கு.ஏதோ எனக்கு ஞாபகம் வந்தத சொல்லிட்டேன் எப்படி இருக்குனு நீங்க சொல்லுங்க.

நான் கூப்பிடும் இரண்டு பேர்:

1. எழில் பாரதி.



என்னில் ஏதோ மாற்றம்

எனக்குள்ளே இப்படி ஒரு மாற்றமா?? என்னால நம்பவே முடியல. ஒரே ஒரு நாள் தான் அதற்குள் இத்தனை மாற்றம் வருமா?? இதை நான் எப்படி யாரிடம் போய் சொல்வேன்??அப்படியே சொன்னாலும் நம்புவார்களா?? நம்பமாட்டார்கள் பெரிய பெரிய அறிவாளிகள், மேதைகள்,ஞானிகள் இவர்களையே நம்பாத உலகமாயிற்றே, என்னை மட்டும் எப்படி நம்பும்??

என் உயிர்த்தோழி அவளிடம் மட்டும் தான் சொன்னேன், அவளே என்னை ஏற இறங்க ஒரு மாதிரி பார்த்துட்டு "நீ இந்த கவிதை அது இது-னு எழுத ஆரம்பிச்சதுல இருந்துதான் உனக்கு என்னமோ ஆச்சுன்னு நினைச்சேன். ஆனா timings நீ வேற ஏதோ சொல்றியே. அப்படியெல்லாம் எதுவும் இல்ல. இது உன் மனப்பிரம்மை" அப்படின்னு சொன்னா. அவ சொலறதும் ஒரு விதத்துல சரிதான்னாலும், என்னால முழுமையா அத ஒத்துக்க முடியல. ஏன்னா நானே அத நேரடியா உணர்கிறேனே. ஒருவேளை வேற யாராவது இத பத்தி சொல்லியிருந்தா நானும் அவள மாதிரி தான் கிண்டல் பண்ணி சிரிச்சிருப்பேனோ என்னவோ.

இந்த மாற்றம் எப்படி எனக்கு வந்தது??இத்தனைக்கும் காலைல ஆஃபிஸ் வந்தபோது, அப்புறம் மதியம் சாப்பிட போனபோது, ம்ம்ம்ம் அப்புறம் ஆஃபிஸ்-ல இருந்து ஹாஸ்டல் வரும்போது அப்பலாம் மட்டும் தானே use பண்ணேன் இந்த புது செருப்பை?? என்ன ஒரு 8-hours இருக்குமா?? அதுக்குள்ள இவ்ளோ மாற்றம் தெரியுதே.. என்னோட பழைய செருப்பே எனக்கிப்போ அந்நியம் ஆன மாதிரி உணர்வு எப்படி வந்தது?? சாயங்காலம் வந்து என் பழைய செருப்ப போட்டா ஏதோ புதுசா போடற மாதிரி ஒரு உணர்வு. இந்த மாற்றம் எப்படி வந்தது?? யாருக்குமே இப்படி ஒரு மாற்றம் தெரிஞ்சதில்லையா?? இல்ல வந்ததே இல்லையா?? யாராவது சொல்லுங்களேன் ப்ளீஸ்...!!

கரையோரம்

My Photo
ஸ்ரீமதி கிரிதரன்
View my complete profile

Click 'n' Earn

Copyright

Copyright
கனவுகள் விற்பனைக்கல்ல‌

Blogging Friends Forever Award

Blogging Friends Forever Award
நன்றி சரவணகுமார்

Butterfly Award

Butterfly Award
நன்றி திவ்யப்ரியா அக்கா

Interesting Blog Award

Interesting Blog Award
நன்றி வியா மற்றும் கார்த்திக்

Scrumptious Blog Award

Scrumptious Blog Award
நன்றி ஆதவன் அண்ணா

கரையில் என்னோடு

கனவுகளில்

கரையில்

கனவில்

உன் தாவணி
முனைப்பார்த்து
காதல் வளர்த்தேன்...
சேலைக்கு மாறிவிட்டாயே
திருமணமா உனக்கு??
------------------------------------------
மெல்ல மெல்ல என்னை
மென்று கொண்டிருக்கும் காதல்
தின்று முடிப்பதற்குள்ளாவது சொல்வாயா??
'நான் உன்னைக் காதலிக்கிறேன்' என்று.
-ஸ்ரீ
-------------------------------------------
உன்னிடமான
என் எதிர்ப்பார்ப்புகள் மட்டும்
எதிர்ப்பார்த்தபடியே
ஏமாற்றப்படுகின்றன..!! :'-(
------------------------------------------
"நீ என்ன லூசா??"
கழுத்தை சாய்த்து
பார்வை இறக்கி
நீ கேட்கும்
அழகுக்காகவே
பைத்தியமாகலாமடி...!!
-------------------------------------------
இனி சப்தமிடுவதில்லை
என சபதம்செய்துள்ளன
என் கொலுசுகள்
நீ இல்லாதநாட்களில்..!!
--------------------------------------------"
நீ என்ன லூசா??"
"இது வரைக்கும் இல்ல..
இப்பதானே உன்ன பார்த்திருக்கேன்..
பார்க்கலாம் என்ன ஆகுதுன்னு..!!" ;-)
--------------------------------------------
கல்லாக இருந்த
என்னை கல்வியால்
கடவுளாக சமைத்தாய்
இன்றும் உளியாகமட்டுமே
நீ
கடவுள்களை
உருவாக்கிக்கொண்டு..!!

தமிழிஷ்

மாற்று!

மாற்று! -விருப்பத் தமிழ் வலைப்பதிவுகள் தொகுப்பு

Thiratti.com

Thiratti.com Tamil Blog Aggregator

கரையில் கனவில்

கனவில் இப்போது