கரிய இருளின் உருவங்கள்
புரிய தொடங்கிய இருளில்,
உன்னுருவம் தெரிய,
உணர்ந்து,
கனவு கலைந்து எழுந்தேன்...
மீதமிருந்த நினைவுகளை
மீட்டெடுத்து....
மாலை எனத்தொடுத்து
உனக்கணிவித்தப் பின்னும்
ஏதோ குறைவதாய் தோன்ற...
இன்று
இதயம் அனுப்பியுள்ளேன்...
நினைவுகளுடன் சேர்த்துக்கொள்...
திருப்பிமட்டும் அனுப்பிவிடாதே....

-அன்புடன்,
ஸ்ரீமதி.

மணித்துளிகள் சொட்டுச் சொட்டாய்
நெற்றிப் பொட்டில் தெறித்து
உயிர் நனைக்க....
காதலும், காற்று வாங்க
கனவுடன் கைக்கோர்த்து,
கதைகள் சொல்ல...
கண்களுக்குள் கனல் மெல்ல
கனன்றெரிய...
சிருங்கார ரசமிழந்து
நாழிகைகள் நான் கடத்த...
ஏதோ ஒரு கனவில்
எங்கோ சஞ்சரித்து..
போர்வைக்குள் ஒருக்களித்திருக்கும் உனக்கு
ஏனோ வரைந்துப்பார்க்கிறேன்
ஹிட்லரின் மீசை....

-அன்புடன்,
ஸ்ரீமதி.

காலை தேநீர்....
கனவின் நீட்சி...
குடையின் ஈரம்...
குடிசையின் அழுகுரல்...
கொடிபடர்ந்த கிளை...
கொஞ்சும் கிளி....
கொலுசின் சிணுங்கல்...
கோவைப்பழம் நிறம்...
கோபத்தில் சிவக்கும் கன்னம்....
ஆனந்தம் கொண்ட கண்ணீர்...
அவசிய நேரத்துதவி...
என,
இவை ரசிக்கும் நேரம்
வீணென உணர்ந்தேன்...
உன் பிஞ்சு பாதங்களில்
உருண்ட மழைத்துளி
கண்ட பின்...

-அன்புடன்,
ஸ்ரீமதி.